| |
การพิสูจน์สิ่งที่ทำกันมา
ในการทำงานนั้น
เมื่อเรียนจบมาใหม่ๆ
ยังขาดประสบการณ์
เรามักจะทำอะไรไม่ได้มากนักนอกจากทำตามที่รุ่นพี่
หรือหัวหน้าแนะนำ
ดังนั้นจึงต้องทำงานแบบที่เรียกว่า
เป็นลูกมือหรือทำงานแบบที่ใช้แรงงานมาก
หรือการออกไปสำรวจ เก็บข้อมูล
ซึ่งบางที เราก็ไม่ทราบว่าเก็บข้อมูลบางตัวเอามาทำอะไร
การศึกษาในสมัยก่อน
พึ่งพาตำราและการสอนจากอาจารย์มาก
ทุกอย่างที่เรียนมักจะเรียนตามตำรา หรือ Text Book
ผมยอมรับว่ามีหลายๆอย่าง
ที่เพิ่งมาเข้าใจในตอนหลังจากที่ได้ไปศึกษาต่อระดับปริญญาโท
ที่อเมริกา
เพราะที่นั่นต้องพึ่งตัวเองและห้องสมุดมาก
และเป็นช่วงเวลาที่ได้อยู่แบบเรียนจริงๆ
มีโอกาสได้ดูงานด้วย
ทำให้เกิดแนวความคิดที่จะพิสูจน์หรือค้นคว้ามากขึ้น
หลังจากกลับมาทำงานราชการ
จนใกล้จะครบกำหนดระยะเวลาที่ต้องชดใช้ทุน
ก็ได้มีโอกาสร่วมงานกับหน่วยงาน USBR (United States Bureau
of Reclamation) ซึ่งทำการศึกษาโครงการไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนผามอง
(Pamong Project) อยู่ในกรุงเทพฯแม้ว่างานที่ทำจะดูน่าสนใจมาก
แต่ก็มีความเป็นไปได้น้อย
เพราะความต้องการไฟฟ้าขณะนั้นยังต่ำ
และโครงการใช้เงินลงทุนมาก
และเกี่ยวข้องกับหลายประเทศ
ความคิดที่ว่าเมื่อเรียนจบปริญญาโทมาแล้ว
ก็ยังทำอะไรที่เป็นประโยชน์ไม่ได้มาก
เป็นเหตุผลหนึ่ง ดังนั้น จึงเห็นว่าควรจะต้องย้ายไปที่การไฟฟ้ายันฮี
(ในขณะนั้น)
น่าจะทำประโยชน์ได้สมกับที่เรียนมา
การทำงานที่การไฟฟ้ายันฮี
ซึ่งต่อมาได้เป็นการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
(กฟผ.) เป็นงานที่ผมยอมรับว่าได้นำเอาความรู้ต่างๆที่ได้เรียนมา
มาประยุกต์ใช้ และทำประโยชน์ให้กับการไฟฟ้าเป็นอย่างมาก
ซึ่งนับว่า การไฟฟ้าฯ
เป็นองค์กรที่ใหญ่
มีผู้บริหารที่เก่งและมีระบบการทำงานที่เอามาจากอเมริกามากพอควร
ดังนั้น
การทำงานจึงมีประสิทธิภาพสูงและรวดเร็วระเบียบต่างๆก็มีมาก
แต่มีความคล่องตัวดีและรัดกุม
ซึ่งทำให้พวกเราทำงานได้ดี
อย่างไรก็ตาม
เมื่อมีการรวมการไฟฟ้ากันใหม่
มีทั้งคนจากการไฟฟ้ายันฮี
การไฟฟ้าตะวันออกเฉียงเหนือ และการลิกไนท์
ระบบการทำงานช่วงนั้น
ต้องมีการปรับปรุงเข้าหากัน
แต่ส่วนใหญ่ก็ใช้ตามแบบของการไฟฟ้ายันฮี
ได้มีการทบทวนการออกแบบระบบต่างๆ
ทบทวน
การคำนวน
และพิสูจน์หาเหตุผลหลายอย่างว่า
ทำไมเราจึงทำตามแบบที่ฝรั่งที่ปรึกษาได้ออกแบบไว้ในอดีต และในที่สุด
ก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง
ซึ่งในส่วนที่ผมเกี่ยวข้องก็จะเป็นเรื่องของระบบไฟฟ้าแรงสูง
ได้พิสูจน์โดยการคำนวนด้วยคอมพิวเตอร์ตามที่ผมถนัดจากการเรียนมาที่
OSU และการดูงาน และในที่สุดก็ได้เปลี่ยนแปลง
เช่น :
1)
ขนาดสายไฟฟ้าที่ใช้กับระบบสายส่งแรงสูง
230,000 โวลท์ นั้น ได้มีการเลือกขนาด ที่เป็น Economic Conductor Size
ทำให้ประหยัดค่าลงทุน
และลดการสูญเสียลง
2) การออกแบบระบบไฟฟ้าเดิม
ใช้ช่วงเสา 450 เมตร ตามฝรั่ง
เราได้พิสูจน์ว่าไม่จำเป็นและช่วงเสาจะมีระยะเท่าไร
ขึ้นอยู่กับ Factors ต่างๆ
ซึ่งเป็นผลให้เกิดการออกแบบใหม่ที่ประหยัดกว่าแบบที่ทำตามฝรั่ง
3) การสลับเฟสของสายส่ง
ในอดีตสายส่งหลักไม่มีการสลับเฟสที่ถูกต้อง
ได้พิสูจน์และในที่สุดการไฟฟ้าก็ได้ทำตาม
โดยให้สลับเฟสสายส่งใหม่
ทำให้ลด Loss ในระบบลงได้ (แต่งานนี้
ต้องมีการปีนเสาไฟฟ้าแรงสูงเพื่อเปลี่ยนป้ายเฟส
A, B, C ของสายส่งหลายร้อยกิโลเมตร
ทำให้มีคนสรรเสริญผม พอสมควร!
แต่ไม่เป็นไร การไฟฟ้าฯก็ได้ประโยชน์ไป)
ที่เล่ามานี้
เป็นเพียงตัวอย่างบางส่วนเท่านั้น
ฟังดูเหมือนกับว่า
ตามมาพิสูจน์หาที่ผิดแต่ความจริงผมคิดว่า
อะไรที่เราสามารถพิสูจน์ได้ว่าถูกต้องและเป็นประโยชน์กับองค์กร
ก็ควรเสนอแนะไปซึ่งอาจจะมีบางคนไม่ชอบ
เพราะเป็นคนที่เคยทำร่วมกับฝรั่งเอาไว้
แต่โชคของผมก็ดีมากๆที่ผู้บริหารมีใจกว้าง
ยอมรับ
และยังสั่งการให้แก้ไขอย่างรวดเร็ว |
|
|
